Kontrakt na miedź (COPPER) znajduje się w punkcie, w którym wyjątkowo silna narracja fundamentalna zderzyła się z pierwszym poważnym sygnałem technicznego osłabienia. Na wykresie dziennym COPPER kurs wyłamał linię trendu przy 6,5345 USD za funt i zszedł w kierunku szybkiej linii trendu wzrostowego, której obrona nadal podtrzymuje możliwość kontynuacji hossy. Jednocześnie rynek znalazł się poniżej poziomu 6,5345 USD, dlatego każde odbicie w jego rejon należy traktować jako test odzyskania wybitej struktury, a nie automatyczny sygnał powrotu kupujących.

Kluczowe znaczenie ma teraz wsparcie przy 6,3752 USD. Jego trwałe przełamanie oznaczałoby wyraźne zwiększenie ryzyka przejścia z korekty do fazy markdown w rozumieniu metodologii Wyckoffa. W takim wariancie kolejnym naturalnym celem podaży byłaby średnia SMA-200 przy około 5,9612 USD, a następnie szeroka strefa równowagi wypracowana między kwietniem a czerwcem 2026 roku.

Co mówią wskaźniki techniczne?

Z perspektywy wskaźników rynek nie jest jeszcze technicznie wyprzedany. RSI(14) wynosi 47,80, czyli znajduje się poniżej neutralnego poziomu 50, ale wyraźnie powyżej klasycznej strefy wyprzedania. Znacznie słabszy obraz pokazuje CCI(14) na poziomie -140,96 pkt. Potwierdza to silną krótkoterminową presję spadkową, choć jednocześnie zwiększa prawdopodobieństwo technicznego odbicia. ADX(14) wynoszący 25,21 wskazuje, że trend ma już zauważalną siłę, natomiast ATR(14) na poziomie 0,1324 ostrzega, że zmienność jest wystarczająco wysoka, aby ruchy o kilkanaście centów na funcie pojawiały się bardzo szybko.

Ulga na rynku fizycznym i spadek spreadów

Fundamentalnym zapalnikiem ostatniej przeceny było rozładowanie ekstremalnego napięcia na rynku fizycznym. 18 sierpnia do magazynów LME trafiło ponad 20 tys. ton miedzi, a premia między dostawą natychmiastową i kontraktem trzymiesięcznym spadła z około 545 USD do 248 USD za tonę. Oznacza to, że część wcześniejszej siły cenowej wynikała nie z globalnego braku miedzi, lecz z lokalnego squeeze’u, arbitrażu taryfowego, przepływu metalu do USA i przymusowego zamykania krótkich pozycji przed wygaśnięciem kontraktów.

Nie zmienia to faktu, że zapasy LME wcześniej spadały przez około 40 kolejnych dni, a od połowy maja zmniejszyły się niemal o połowę – do około 212 tys. ton. Pokazuje to, że napięcie w globalnym systemie dostaw było realne. Właśnie tutaj pojawia się podstawowy konflikt fundamentalny. Commerzbank wskazuje na niskie marże hutnicze, możliwe cięcia produkcji w Chinach i Demokratycznej Republice Konga oraz długoterminowy wzrost popytu napędzany transformacją energetyczną. Z kolei TD Securities uważa, że obecna siła rynku była w dużej mierze efektem spekulacji, przesunięcia zapasów i nagłówków o zakłóceniach podaży.
Perspektywa Commerzbanku zakłada, że przy wolnym rozwoju nowych kopalń i rosnącym zapotrzebowaniu deficyt miedzi może narastać (IEA wskazuje nawet na możliwość niedoboru podaży rzędu 25% do 2035 roku). Z kolei TD Securities oczekuje, że słabszy popyt, normalizacja przepływów handlowych i przywracanie zdolności wydobywczych mogą doprowadzić do powstania nadwyżek do 2027 roku, co ograniczyłoby ceny z obecnych wysokich poziomów w pobliżu 14 tys. USD za tonę na LME.

Scenariusze rynkowe w ujęciu Wyckoffa

W ujęciu Wyckoffa ostatni spadek można interpretować jako potencjalny Sign of Weakness (SOW), ponieważ pojawił się po dynamicznym rajdzie, przy historycznie wysokiej premii za metal natychmiastowy i po wyczerpaniu części paliwa wynikającego z short squeeze’u. Nie mamy jednak jeszcze pełnego potwierdzenia dystrybucji. Rynek może nadal obronić szybką linię hossy i potraktować obecny ruch jako shakeout, czyli wytrząśnięcie spóźnionych kupujących przed kolejną próbą wzrostu.

•    Scenariusz optymistyczny: Warunkiem jest szybki powrót ponad 6,5345 USD, utrzymanie ceny nad tym poziomem i ponowne pojawienie się popytu potwierdzonego poprawą spreadów oraz odpływem zapasów z giełd.
•    Scenariusz pesymistyczny: Jeżeli kurs słabo odbije (będzie tylko lekko responsywny), zatrzyma się pod 6,5345 USD i ponownie zacznie kierować się w stronę 6,3752 USD, otrzymamy klasyczny retest wybitego wsparcia oraz coraz bardziej prawdopodobny Last Point of Supply (LPSY). Trwałe zamknięcie poniżej 6,3752 USD byłoby dla rynku sygnałem, że podaż przejęła kontrolę nie tylko nad krótkoterminowym momentum, ale także nad strukturą średnioterminową. Wtedy zejście w kierunku 5,9612 USD i kwietniowo-czerwcowej bazy stałoby się realnym scenariuszem – szczególnie gdyby jednocześnie nadal malała chińska aktywność zakupowa, rosły zapasy w Szanghaju i normalizował się arbitraż związany z amerykańskimi taryfami.

Pamiętajmy zatem, że długoterminowa historia niedoboru miedzi nie została unieważniona, ale krótkoterminowa premia za niedobór fizyczny została wyraźnie zredukowana. Dopóki COPPER pozostaje poniżej 6,5345 USD, rynek wymaga ostrożności. Dopiero obrona 6,3752 USD zdecyduje, czy mamy do czynienia z korektą w hossie, czy z początkiem głębszej spirali wyprzedaży.