Zakończony tydzień na globalnych rynkach akcji został zdominowany przez odpowiedź inwestorów na próbę deeskalacji konfliktu na Bliskim Wschodzie. Zgoda na negocjacje między USA i Iranem w Pakistanie zaowocowała dynamicznym obniżeniem cen ropy w środę oraz równie dynamicznym skokowym podniesieniem cen akcji. W istocie, spadkowi cen ropy WTI i Brent w skali tygodnia po przeszło 13 procent towarzyszyły imponujące zwyżki najważniejszych indeksów rynków rozwiniętych. Na Wall Street DJIA zyskał 3,04 procent, gdy Nasdaq Composite wzrósł o 4,68 procent przy zwyżce szerokiego S&P500 o 3,56 procent. Europa odpowiedziała umocnieniem niemieckiego DAX-a o 2,98 procent, gdy francuski CAC zyskał 3,73 procent. Sięgając do Azji warto wspomnieć o wzroście koreańskiego KOSPI o 8,95 procent – indeks należał do grona najbardziej uderzonych przez podaż wojną i w marcu stracił przeszło 19 procent  – co znakomicie oddaje skalę optymizmu wyzwolonego nadziejami na pokój na Bliskim Wschodzie. Patrząc jednak z perspektywy końca tygodnia trudno nie odnotować, iż na większości rynków tygodniowe wzrosty sprowadziły się do środowych luk, które zostały oddzielone konsolidacjami i czekaniem na nowe zmienne. Niezależnie, główne indeksy mają za sobą przedłużenie wzrostowych serii, co sumuje się w kolejny tydzień gry w nadziei na zakończenie wojny, która w marcu skupiła na sobie uwagę świata i rynków.

Na starcie nowego tygodnia wiadomo, iż rozmowy w Pakistanie skończyły się brakiem porozumienia, co oznacza, iż Iran ciągle kontroluje ruch w Cieśninie Ormuz, gdy prezydent USA zapowiada swoje kroki dodatkowo ograniczające ruch w tym kluczowym dla rynku paliw rejonie Morza Arabskiego. Efektem musi być chociaż częściowe odreagowanie optymizmu rynków, jaki pojawił się w dwóch pierwszych tygodniach kwietnia i pozwolił na odrobienie połowy – a czasami więcej – strat poniesionych przez indeksy w marcu. Nie ma wątpliwości, iż przyszłość odbicia zależy od podtrzymania zawieszenia ataków na Iran, bez których nie będzie dalszych negocjacji między Teheranem i Waszyngtonem. Ostatnie dwa tygodnie pokazały, iż rynki zdają się liczyć na jakąś formę obniżenia dynamiki walk, która pozwoli na odblokowanie ruchu w Cieśninie Ormuz i co za tym idzie, wygaszenie ryzyka szoku paliwowego, który za kilka tygodni może nie ograniczyć się tylko do wzrostu cen, ale owocować deficytami ropy i benzyny przy realnych brakach dostępności paliw. W praktyce, od rynków akcji warto oczekiwać podtrzymania wrażliwości na zachowanie cen ropy, która będzie poruszała się od impulsu do impulsu. Częścią układu sił powinna być wysoka zmienność na rynkach akcji, które będę reagowały z nadzieją na zakończenie wojny na Bliskim Wschodzie i każdy sygnał wskazujący na jej przedłużenie zagrażające stabilności globalnej gospodarki. 

W bliskim terminie przeciwwagą dla doniesień z Bliskiego Wschodu ma szansę stać się sezon publikacji wyników kwartalnych. W cieniu zamieszania wywołanego wojną inwestorzy mogli nie zauważyć, iż marzec skończył też I kwartał i połowa kwietnia musi przynieść falę informacji finansowych ze spółek. Pierwsze na scenie z wynikami pojawią się duże amerykańskie banki, które zaczną publikować raporty kwartalne w poniedziałek, 13 kwietnia. Najciekawszą częścią tego sezonu publikacji raportów kwartalnych będą jednak spółki technologiczne, które od początku kwietnia zdawały się odbijać razem z rynkiem, ale naprawdę zaczęły też szukać korekty słabość trwającej w okresie listopad-marzec. Doskonałym przykładem jest tu koszyk Magnificent Seven,  który od październikowego szczytu do marcowego dołka stracił przeszło 20 procent, by w kwietniu zyskać już 5,5 procent. W istocie, pięciomiesięczna przecena spółek technologicznych na Wall Street spowodowała, iż sektor jest dziś tylko nieznacznie droższy do rynku, co z jednej strony można potraktować jako realizację klasycznego mechanizmu powrotu do średniej, a z drugiej jako potencjalną zmienną, która stawia rynki przed szansą znalezienia lokomotyw gaszących wojenną korektę i ciągnących indeksy na nowe rekordy hossy. Stale warto jednak zakładać, iż zakład o dalsze odbudowanie się amerykańskich spółek technologicznych pozostanie w dużej części zakładem o zakończenie wojny na Bliskim Wschodzie.

Adam Stańczak
Analityk DM BOŚ 
Wydział Analiz Rynkowych
Dom Maklerski Banku Ochrony Środowiska S.A.