Zakończony tydzień na najważniejszych rynkach akcji na świecie miał dwie czytelne fazy. W pierwszej, pojawiło się otwarcie tygodnia pod dyktando popytu, który odpowiadał na spadki cen ropy i zmniejszenie presji podaży na rynku długu. W kolejnej fazie zmienne, które na starcie wsparły kupujących zagrały w podażowym obozie. Mocne tąpnięcie na rynku długu z rentownościami – zwłaszcza papierów amerykańskich – szybującymi na wieloletnich maksimach i wyhamowanie korekty na rynku ropy zaowocowało dynamicznymi przecenami. Niemniej, zmiany głównych średnich w skali tygodnia były dalekie od negatywnych nastrojów, jakie pojawiły się w trakcie sesji środowych. Elementem wspierającym popyt okazała się spółka Meta Platforms, która zaprezentowała Agenta AI – Muse AI wspieranego przez fizyczne urządzenie Muse Charm – co wzbudziło nadzieje na rentowność nakładów inwestycyjnych w rozwijanie AI i popyt na spółki powiązane z sektorem sztucznej inteligencji. Segmenty tradycyjnie wiązane z branżą AI właściwie przesądziły o dobrym wyniku tygodnia w przypadku Nasdaqa Composite i S&P500, ale w ograniczony sposób pomogły innym średnim. Zwyżce Nasdaqa Composite o przeszło 2 procent i wzrostowi S&P500 o przeszło 1,2 procent towarzyszyły skromne przesunięcia amerykańskiego DJIA, niemieckiego DAX-a, francuskiego CAC i angielskiego FTSE. W praktyce, dobra postawa sektora technologicznego przykryła trudności, z jakimi popyt musiał operować na większości rynków. 

Niezależnie od nadziei, jakie wzbudziła spółka Meta Platforms tydzień należy uznać za zdominowany przez wydarzenia na rynku długu. Skok rentowności amerykańskich obligacji na poziomy ostatni raz oglądane przed dwoma dekadami został przyjęty z przekonaniem, iż wcześniej czy później rynki akcji zaczną odczuwać konkurencję ze strony coraz tańszego długu. Naprawdę jednak, zaniepokojenie inwestorów wzbudzał nie tylko fakt, iż dług może płacić więcej niż rynek akcji. Równie ważny był spadek spreadu między papierami o krótkim i długim terminie zapadalności. W skrajnym punkcie tygodnia można było mówić o różnicy ledwie 0,2 procent między papierami dwuletnimi i dziesięcioletnimi. Nie ma wątpliwości, iż spłaszczenie jest pochodną rosnących oczekiwań na podwyżki ceny kredytu przez Fed, które wprost kształtują rentowność papierów dwuletnich, z zasady bardziej wrażliwych na bieżącą politykę banku centralnego. Problem w tym, iż adekwatny brak wzrostów papierów dziesięcioletnich może oznaczać obawy o dynamikę gospodarki w średnim terminie, a przy wyższym położeniu rentowności dwulatek nad rentownością dziesięciolatek – tzw. odwrócenie krzywej – klasyczne ostrzeżenie przed recesją, jakie pojawiły się po takim sygnale w 9 na 10 przypadków w ostatnich 70 latach. W praktyce, rynki akcji operowały w kontekście wskazania, jakiego jeszcze kilka tygodni nikt nie brał nawet pod uwagę, bo gospodarka amerykańska ma właśnie szybować przy PKB zbliżonym do +5 procent. 

Patrząc na zachowanie rynków akcji w zakończonym tygodniu nie warto jednak zapominać o fakcie, iż inwestorzy operują teraz w pewnej próżni doniesień ze strony spółek. Oczekiwanie na wyniki firm za III kwartał pozostają w tle i pustkę wypełniło zaniepokojenie agresją Fed, pytania o kondycję gospodarki, wpływ ropy na kondycję konsumentów i wreszcie zachowanie rynku długu. Za chwilę na radar wrócą jednak zawsze najważniejsze dla inwestorów treści, którymi są dane finansowe firm. Wejście w spotkanie z wynikami kwartalnymi spółek pozwoli nie tylko złapać oddech od perspektywy makro, która pozostaje poprawna, ale też zapewne zepchnie na drugi plan wątpliwości, co do stanu gospodarki. Bazowym scenariuszem na finałowy kwartał roku pozostaje zatem kontynuacja hossy i oczekiwanie, iż indeksy będą kończyły rok kreśląc historyczne maksima. W takim ujęciu, aktualne wydaje się założenie, iż na przełomie grudnia i stycznia S&P500 ulokuje się jednak w rejonie 8000 pkt., do czego od piątkowego zamknięcia potrzeba zwyżki o niewiele więcej niż 3,3 procent. Ryzykiem dla realizacji wzrostowego scenariusza w IV kwartale jest pogorszenie perspektyw gospodarczych i negatywne niespodzianki ze strony spółek, ale na dziś – mimo ciągle potencjalnego ostrzeżenia ze strony rynku długu - większość danych i prognoz makroekonomicznych nie wskazuje na możliwość radykalnej zmiany na tym polu. Sumując, warto oczekiwać zmienności i emocji na rynkach, ale spoglądać raczej na północ niż na południe.

Adam Stańczak
Analityk DM BOŚ 
Wydział Analiz Rynkowych
Dom Maklerski Banku Ochrony Środowiska S.A.