Środowy, poranny handel na rynku FX przynosi szerokie osłabienie dolara po zaskakującym spadku amerykańskiej inflacji, który ograniczył oczekiwania na podwyżki stóp Fed. Eurodolar ustabilizował się powyżej 1,14 USD, a chiński juan umocnił się do miesięcznego szczytu przy 6,7635 za dolara. Ropa Brent zatrzymała zwyżkę w okolicach 85,80 USD za baryłkę, zyskując blisko 13% w skali tygodnia, po tym jak Trump wycofał się z planu nałożenia 20-procentowej opłaty za żeglugę przez Cieśninę Ormuz, choć przywrócił blokadę irańskich portów. Polska waluta kwotowana jest następująco: 4,3120 PLN za euro, 3,7807 PLN wobec dolara amerykańskiego, 4,6180 PLN względem franka szwajcarskiego oraz 5,0550 PLN w relacji do funta szterlinga. Rentowności polskiego długu 10-letniego osuwają się w rejon 5,35% w ślad za spadkiem globalnych dochodowości, podczas gdy amerykańskie 2-latki runęły o 11 pb do 4,19%.

Na globalnych rynkach powraca apetyt na ryzyko po łagodnym odczycie inflacji z USA. Koreański Kospi wystrzelił o 7%, Nikkei zyskuje 1%, a MSCI Asia-Pacific rośnie o 2,4%. Amerykański wskaźnik CPI spadł w czerwcu o 0,4%, po raz pierwszy od czasów pandemii, a bazowa inflacja w ujęciu rocznym wyniosła 2,6% wobec oczekiwanych 2,8%. Jak oceniają ekonomiści, odczyt ten powinien usunąć obawy o lipcową podwyżkę Fed i złagodzić je również w odniesieniu do września, a rynkowa wycena szans na lipcowy ruch spadła o połowę do 16%. Mocne wyniki banków z Wall Street wsparły szersze zwyżki indeksów, choć 25-procentowy spadek akcji IBM po rozczarowującej prognozie przychodów przypomniał o charakterze (wysokie wyceny) rajdu AI. 

Chińska gospodarka spowolniła w drugim kwartale do 4,3% r/r, poniżej oczekiwań, gdy słaby popyt krajowy i szok naftowy przeważyły nad mocniejszą produkcją i eksportem.

W regionie CEE waluty korzystają ze słabszego dolara i poprawy globalnego sentymentu. Złoty odbił do 4,3120 wobec euro po tym, jak w piątek dotarł do 19-miesięcznego minimum przy 4,3502. Warto jednak odnotować, że polska waluta pozostaje pod relatywną presją na tle regionu, ponieważ zapowiedź prezesa Glapińskiego o możliwej obniżce stóp po wakacjach osłabia jej pozycję wobec czeskiej korony, wspartej czerwcową podwyżką CNB, oraz forinta, który korzysta z poprawiającego się otoczenia krajowego. Odwrócenie planu opłaty za Ormuz i stabilizacja cen ropy stanowią jednak czynnik łagodzący presję na waluty regionu.

Na froncie makro wczorajszy bilans płatniczy NBP za maj pokazał deficyt rachunku bieżącego na poziomie 1,07 mld EUR, wyraźnie płytszy od oczekiwanego przez rynek deficytu 1,67 mld EUR oraz od zrewidowanych 1,54 mld EUR miesiąc wcześniej. Lepszy od prognoz odczyt stanowi umiarkowanie pozytywny sygnał dla złotego w średnim terminie. Dziś w krajowym kalendarzu uwagę przykuwa finalny odczyt inflacji CPI za czerwiec, który powinien potwierdzić spadek dynamiki do 2,5% r/r, plasujący inflację w środku pasma celu NBP. W tle utrzymuje się gołębi ton Rady po lipcowej konferencji, gdy Glapiński nie wykluczył wniosku o obniżkę stóp o 25 pb po przerwie wakacyjnej, choć zmienność cen ropy pozostaje czynnikiem ryzyka dla tego scenariusza. 

Premier Tusk ocenił z kolei, że szybki pokój na Ukrainie wydaje się mało prawdopodobny, a konflikt może przeciągnąć się co najmniej do zimy.

Z rynkowego punktu widzenia kurs USD/PLN cofnął się do 3,7807 PLN po tym, jak we wtorek ustanowił tegoroczny szczyt przy 3,8076 PLN. Para oddała część ostatnich wzrostów w ślad za osłabieniem dolara, a trwalsze zejście poniżej 3,78 PLN otworzyłoby drogę w stronę wsparcia przy 3,7455 PLN. Od góry opór wyznacza teraz strefa tegorocznych maksimów w rejonie 3,8076 PLN. Łagodniejszy odczyt inflacji z USA daje złotemu przestrzeń do odreagowania, choć dopóki para utrzymuje się powyżej 3,74 PLN, szerszy układ techniczny pozostaje wzrostowy, a dalszy kierunek zależeć będzie od rozwoju sytuacji wokół Ormuzu oraz ścieżki polityki Fed.