Poniedziałkowa, poranna sesja na rynku FX mija pod znakiem dalszego umocnienia dolara, które wynika przede wszystkim ze słabości wspólnej waluty. Eurodolar traci 0,6% do 1,1185 USD, najniżej od 17 miesięcy, pod ciężarem obaw o francuskie finanse publiczne, które zdaniem części rynku rodzą ryzyko rozlania się napięć na inne aktywa strefy euro. Nakładają się na to niskie zapasy gazu w Europie, wysokie ceny energii oraz ryzyko działań hybrydowych ze strony Rosji. Ropa Brent zniżkuje o 0,7% do 101,52 USD za baryłkę, gdy uwolnienie rezerw przez państwa G7 oraz rosnący eksport z Bliskiego Wschodu równoważą obawy o infrastrukturę naftową w Zatoce. 

Polska waluta kwotowana jest następująco: 4,3865 PLN za euro, 3,9241 PLN wobec dolara amerykańskiego, 4,7244 PLN względem franka szwajcarskiego oraz 5,1798 PLN w relacji do funta szterlinga. Rentowności krajowego długu 10-letniego obniżają się do 6,297%.

Na rynkach akcji nastroje poprawiają się w ślad za piątkową sesją na Wall Street, choć aktywność w Azji ogranicza przerwa świąteczna w Chinach i Korei Południowej. Japoński Nikkei zyskuje 2,5%, a indeks MSCI Asia-Pacific z wyłączeniem Japonii rośnie o 0,9%. Wsparciem są piątkowe dane z amerykańskiego rynku pracy, które pokazały słabsze od oczekiwań tempo wzrostu zatrudnienia we wrześniu oraz wyraźną rewizję w dół odczytów za dwa poprzednie miesiące. W efekcie wycena październikowej podwyżki stóp Fed spadła poniżej 20% z 64% tydzień wcześniej, choć rynek wciąż zakłada ruch w grudniu. Rentowność amerykańskich 10-latek utrzymuje się przy 5,2579%, w pobliżu wieloletnich szczytów, a część inwestorów uzależnia powrót popytu na obligacje od wyraźnej poprawy sytuacji na Bliskim Wschodzie.

W regionie Europy Środkowo-Wschodniej słabość euro przekłada się przede wszystkim na kursy walut regionu wobec dolara, podczas gdy notowania wobec wspólnej waluty pozostają bardziej stabilne. Złoty kwotowany jest przy 4,3865 wobec euro, a jego osłabienie wobec dolara do okolic 3,92 odzwierciedla głównie globalną siłę amerykańskiej waluty. Czeski bank centralny, który we wrześniu pozostawił stopy na poziomie 3,75%, zasygnalizował, że w listopadzie rozważy podwyżkę, wskazując na krajowe czynniki ryzyka oraz presję ze strony cen paliw.

Na froncie makroekonomicznym kluczowym tematem pozostaje wprowadzony przez rząd limit cen paliw, finansowany z podatku od nadmiarowych zysków koncernów energetycznych. Ekonomiści szacują, że pakiet obniży inflację o 0,6 do 0,7 pkt proc., sprowadzając ją w październiku w okolice 3,5% do 3,7% r/r z 4,0% we wrześniu, co zmniejsza presję na podwyżkę stóp jeszcze w tym roku. Część analityków przesuwa obecnie oczekiwania na zacieśnienie polityki pieniężnej na pierwszy kwartał 2027 r., choć wycena rynkowa dla najbliższych czterech posiedzeń pozostaje niemal równo podzielona między utrzymaniem stóp a podwyżką. Prezes NBP Glapiński ocenił w piątek, że finansowanie wydatków obronnych wymaga utrzymania wzrostu gospodarczego powyżej 3% oraz silnej waluty, przestrzegając przed przechodzeniem w polityce pieniężnej „z jednej skrajności w drugą”. Decyzję w sprawie stóp RPP ogłosi w środę, a większość ekonomistów oczekuje ich utrzymania na poziomie 3,75%. 

Dzisiejszy kalendarz nie zawiera publikacji krajowych, a uwaga rynku skupi się na finalnych odczytach PMI dla usług w strefie euro oraz raporcie ISM dla usług w USA.

Z technicznego punktu widzenia kurs USD/PLN na wykresie tygodniowym notowany jest przy 3,9238, po przełamaniu oporu w rejonie 3,9052, który pełni obecnie rolę wsparcia. Kolejny istotny opór znajduje się dopiero w okolicach 4,0316. Poniżej 3,9052 wsparcie wyznacza poziom 3,8356.