Zakończony tydzień na rynkach rozwiniętych skończył się solidarnymi spadkami najważniejszych indeksów. Na Wall Street DJIA oddał 1,6 procent przy cofnięciu szerokiego S&P500 o 0,8 procent i stracie Nasdaqa Composite zbliżonej do 0,7 procent. Europa odpowiedziała spadkiem niemieckiego DAX-a o 1,8 procent, gdy francuski CAC oddał 1,5 procent przy cofnięciu londyńskiego FTSE-100 o 1,1 procent. Straty byłyby znacznie mocniejsze, gdyby nie piątkowe odbicia, które przełożyły się na wzrost DJIA o blisko 1 procent, zwyżkę S&P500 o 0,9 procent i umocnienie Nasdaqa Composite o niespełna 1 procent. Również Europa zdołała ugrać wzrostową końcówkę tygodnia i DAX oraz CAC zyskały w piątek po około 0,8 procent przy zwyżce FTSE-100 o niespełna 0,4 procent. Zmiany piątkowe głównych średnich są o tyle ważne, iż kryją w sobie zmienne, które przesądziły o wyniku tygodnia. W centrum uwagi były ceny ropy, które w czwartek na głównych kontraktach na WTI i Brent zbliżyły się do psychologicznych barier – odpowiednio - 105 dolarów i 110 dolarów za baryłkę, by w piątek skorygować zwyżki spadkami po kilka procent. W praktyce, druga połowa tygodnia była grana w kontekście reakcji rynków akcji na ruchy cen surowca, który ma za sobą drugi tydzień wzrostów od 8 procent do przeszło 9 procent w kontekście informacji o dalszym zaostrzeniu sytuacji na Bliskim Wschodzie przez poszerzenie wojny na konflikt Arabii Saudyjskiej z jemeńskim Houti przy sukcesach ostatnich w kontrolowaniu cieśniny Bab al-Mandab.

Ciekawostką w tym układzie sił jest fakt, iż piątkowe wzrosty na rynkach akcji miały miejsce w kontekście radykalnego wzrostu wycen prawdopodobieństwa podwyżki ceny kredytu przez Fed po odczytach inflacji CPI i CPI-Core. W istocie, w piątek wyceny podwyżki stóp procentowych w najbliższą środę wzrosły z około 70 procent w czwartek do przeszło 87 procent, a czasowo nawet sięgały 89 procent. Co ważne, odczyty CPI uzupełniały się z odczytami PPI, które same w sobie odpowiadały za wzrost tych wycen z około 60 procent do 70 procent. Nie ma wątpliwości, iż skokowe właściwie dostosowanie zostało w piątek przykryte przez spadek cen ropy, ale w komentarzach do sesji piątkowych pojawiła się też alternatywna hipoteza, iż rynki akcji mogły się ucieszyć właśnie z powodu nadciągającej podwyżki ceny kredytu. Teza może jawić się jako paradoksalna, gdyż w standardowym ujęciu podwyżki ceny kredytu przekładają się na wzrost rentowności długu, zwłaszcza o dłuższym terminie zapadalności, który był ostatnio pod presją sprzedających. Problem w tym, iż ostatnia wyprzedaż na rynku długu i związane z tym wzrosty rentowności miały w sobie również element utraty wiary w przywiązanie Fed do walki z inflacją. W takim ujęciu, przymus ze strony odczytów inflacji i ewentualna podwyżka stóp procentowych przez FOMC w środę mogłaby stać się fundamentem pod wzrost rentowności papierów o krótszym terminie zapadalności – jak dwuletnie – ale przywrócenie wiary w zdolność do opanowania inflacji może przełożyć się na spadek rentowność papierów dziesięcioletnich. 

Jak zawsze w przypadku rynków warto też brać pod uwagę fakt, iż piątkowe odbicie na giełdach akcji – mimo skokowego podniesienia wycen prawdopodobieństwa podwyżki ceny kredytu w najbliższą środę – było realizacją klasycznego mechanizmu kupuj plotki i sprzedawaj fakty. W takim ujęciu, rynki spadały szacując ryzyko podwyżki ceny kredytu przez Fed, by wreszcie odbić, gdy podwyżka została przesądzona przez wyceny sięgające blisko 90 procent. Ostatni element oznacza, iż ewentualna podwyżka w środę nie będzie miała znaczenia, a ryzykiem staje się brak podwyżki stóp procentowych, który przywróci spadek wiary w wiarygodność Fed w walce z inflacją i dalszą wyprzedaż długu w połączeniu ze wzrostem rentowności. Niezależnie, od tego, co zrobi Fed warto przygotować się na nową dawkę zmienności i poruszania się rynków w cieniu danych makro oraz cen ropy, które – zwłaszcza przy dalszych wzrostach – będą wpływały na oczekiwania wobec inflacji i wyceny kolejnych kroków banków centralnych. Skupienie na tych dwóch zmiennych będzie aktualne do czasu, aż na radarze rynków pojawi się sezon publikacji wyników za III kwartał, który na Wall Street zacznie się wynikami amerykańskich banków 13 i 14 października. W praktyce, warto zatem oczekiwać, iż po wrześniowym posiedzeniu FOMC na radarze rynków pojawią się odczyty inflacji PCE oraz kolejne dane z rynku pracy, które będą wpływały na wyceny działań Fed w IV kwartale 2026 roku i pierwszej połowie 2027 roku.

Adam Stańczak
Analityk DM BOŚ 
Wydział Analiz Rynkowych
Dom Maklerski Banku Ochrony Środowiska S.A.