W zakończonym tygodniu globalne rynki akcji zdobyły się jednocześnie na kreślenie nowych rekordów hossy i nowych ATH na głównych indeksach, jak również na konsolidacje i spadek aktywności, który wprost należy wiązać z wakacyjnym wyciszeniem. W efekcie, na Wall Street DJIA spadł o 0,6 procent, gdy Nasdaq Composite ugrał skromną zwyżkę o 0,1 procent przy umocnieniu szerokiego S&P500 o 0,4 procent. Europa odpowiedziała wzrostami niemieckiego DAX-a o 0,5 procent i francuskiego CAC o 0,9 procent. Zmiany były na tyle skromne, iż w przypadku poszczególnych średnich o wyniku tygodnia potrafiły przesądzić pojedyncze sesje, czasem grane na bazie reakcji na wyniki kwartalne jednej ze spółek, a czasami na zignorowanie lub dobre przyjęcie raportu z amerykańskiej gospodarki. W istocie, oceniając tydzień w całości warto odnotować głównie wykreślenie przez indeksy nowych rekordów hossy przy jednoczesnym konsolidowaniu się średnich mimo czasami poważnych impulsów ze strony danych makro, jak odczyty amerykańskiej inflacji CPI i PPI czy publikowane w piątek raporty o dynamice sprzedaży detalicznej, nastrojach konsumentów i oczekiwaniach inflacyjnych w USA. Bez wątpienia, częścią układu sił była zmiana wycen polityki Fed, w której zaczyna dominować scenariusz braku podwyżki stóp procentowych na wrześniowym posiedzeniu FOMC i rysować się brak jakiejkolwiek podwyżki ceny kredytu do końca 2026 roku. 

Warto odnotować, iż sumaryczny obraz kondycji amerykańskiej gospodarki staje się coraz bardziej problematyczny. Wprawdzie lipcowe odczyty inflacji CPI i PPI pokazały redukcje dynamiki wzrostu cen wobec czerwca, ale poziomy były stale wysokie. Inwestorzy postanowili uznać dane za dające nadzieję, iż inflacja osiągnęła już swój szczyt i Fed będzie mógł przeczekać obecny wzrost cen, jak przeczekał pierwszą falę wywołaną wybuchem wojny na Bliskim Wschodzie. Niestety, spadek cen został uzupełniony przez spadek sprzedaży detalicznej i indeksu nastroju konsumentów, co połączone z wysoką inflacją wskazuje, iż radość Wall Street stoi dziś w sprzeczności z brakiem radości konsumentów operujących w sytuacji, w której gospodarka traci więcej etatów niż ich generuje. Wysoka inflacja i słabszy rynek pracy to idealna mieszanka dla wzrostu chaosu politycznego, który rysuje się na horyzoncie za sprawą wyborów uzupełniających do parlamentu w USA przynoszących potencjalnie kontrolę Partii Demokratycznej nad Izbą Reprezentantów i Senatem, co wprost będzie oznaczało ograniczenie władzy prezydenta, a nawet rozpoczęcie procesu usunięcia Donalda Trumpa ze stanowiska. Nie można też zapominać, iż na świecie trwają dwie ważne wojny, które nie chcą zmierzać do końca mimo rosnących kosztów dla konsumentów. Na dziś, wszystko wskazuje na to, iż ropa pozostanie droga do końca roku dokładając presji inflacyjnej, co wzmocni pytania o przyszłość polityki Fed. 

Mostem, który jakoś łączy rynki i realną gospodarkę pozostaje kondycja spółek. Kończący się za chwilę sezon publikacji raportów kwartalnych nie pozostawia wątpliwości, iż wyceny są w pewnym sensie uzasadnione. Doskonały II kwartał w USA i prognozy na III kwartał pokazują, iż spółki szerokiego rynku uczestniczą we wzroście przychodów i zysków w sposób, w którym już nie tylko sektor technologiczny jest lokomotywą hossy. W istocie, w ostatnich trzech miesiącach rynek amerykański oglądany przez alternatywne miary, jak indeks S&P500 z nadanymi równymi rangami dla poszczególnych spółek, zachowywał się lepiej od indeksu w wersji standardowej, który jest przechylony i zwyczajnie zdominowany przez kilka walorów gigantów technologicznych. Inaczej mówiąc, hossa na Wall Street została ostatnio poszerzona i dobra kondycja giełd ma swój fundament w doskonałej kondycji spółek. Całość uzupełnia jeszcze rynkowa zmienna w postaci niskiej zmienności. Indeks VIX – znany też jako indeks strachu – lokuje się właśnie na poziomach najniższych od miesięcy. W praktyce, na rynkach nie brakuje powodów do załamania zwyżek i jakiejś formy jesiennej korekty, która jest naturalnym stanem rynków zwłaszcza we wrześniu, ale na dziś zarysowane wyżej ryzyka i zmienne, które mogłyby wywołać korektę nie potrafią wygrać z tym, co dla inwestorów zawsze jest najważniejsze, a więc wzrostem gospodarczym i kondycją spółek.

Adam Stańczak
Analityk DM BOŚ 
Wydział Analiz Rynkowych
Dom Maklerski Banku Ochrony Środowiska S.A.