Ostatni tydzień na rynkach rozwiniętych skończył się skromnymi spadkami najważniejszych indeksów na Wall Street i reaktywnie mocniejszymi stratami głównych średnich w Europie. DJIA oddał 0,51 procent przy cofnięciu S&P500 o 0,38 procent, gdy Nasdaq Composite osunął się o 0,29 procent. Europa odpowiedziała spadkiem niemieckiego DAX-a o 1,9 procent i francuskiego CAC o 1,4 procent. Z perspektywy końca tygodnia widać, iż w pierwszej połowie rynki stale operowały w cieniu kończącego poprzedni tydzień wystąpienia prezesa Rezerwy Federalnej w Jackson Hole, które uznano za jastrzębie w wymowie, co owocowało między innymi wzrostem rentowności długu. W drugiej połowie układ sił zrobił się nieco bardziej wzrostowy za sprawą wypowiedzi innego przedstawiciela Fed, który zadeklarował, iż obecny układ sił w gospodarce sprzyja raczej braku podwyżek ceny kredytu na wrześniowym posiedzeniu FOMC. Efektem był zwrot na rynku długu w postaci spadku rentowności, na co rynki akcji odpowiedziały zwyżkami. Końcowy akcent w tym układzie sił postawiły mocniejsze od oczekiwań dane z rynku pracy w USA, które nie tylko zaskoczyły wzrostem etatów w sierpniu, ale też zaprzeczyły – przez rewizję w górę – negatywnemu odczytowi za lipiec. W efekcie, to sesje piątkowe przesądziły o spadkowym tygodniu na Wall Street, który sumarycznie był – jak poprzedni – zwyczajnie konsolidacyjny. W przypadku Europy relatywną słabość warto uzupełnić o cofnięcie DAX-a z najwyższego poziomu w historii. 

Patrząc na tematy, które zdominowały zeszły tydzień i które będą istotne w trakcie kolejnych sesji, bez wątpienia najważniejszym był raport z rynku pracy w USA. Wzrost liczby etatów poza rolnictwem w sierpniu o 162 tysiące przy prognozowanej liczbie 55 tysięcy i zamiana lipcowych danych z –23 tysięcy na +21 tysięcy zaprzeczyły rynkowym obawom o kondycję tego sektora gospodarki, ale też podniosły napięcie przed publikowanymi w bieżącym tygodniu odczytami inflacji CPI i PPI, które zaczynają być postrzegane jako przesądzające o tym, czy Fed podniesie cenę kredytu 16 września. Mocne dane z rynku pracy przy wysokim odczycie CPI będą czytane jako wymuszające na Fed skupienie uwagi na stabilności cen. Pytaniem otwartym pozostaje, czy obecny układ sił w FOMC – zwłaszcza po zmianach personalnych wprowadzonych przez prezydenta Donalda Trumpa – jest naprawdę zdolny do przeciwstawieniu się presji z Białego Domu? Rynek zdaje się postrzegać ryzyko uzależnienia wrześniowej decyzji FOMC od polityki i po piątkowym raporcie stale wycenia podwyżkę stóp procentowych na ledwie 58 procent. Dla równowagi trzeba jednak odnotować, iż mocne dane z rynku pracy, jak i mocne odczyty CPI i PPI nie są i nie będą w stanie przykryć faktów, iż konsumenci mają problemy z cenami dóbr podstawowych oraz obsługą długu. Dobrych danych z rynku pracy trudno też szukać w nastrojach konsumentów, więc podwyżka ceny kredytu może być zwyczajnie groźna dla gospodarki i członkowie FOMC będą musieli brać ten fakt pod uwagę. 

Zarysowane wyżej skupienie uwagi inwestorów na polityce Fed wskazuje również, iż giełdy znalazły się w fazie większego zainteresowania kondycją gospodarki. W istocie, również rynki europejskie przesunęły akcent w stronę pytań o podwyżkę ceny kredytu przez Europejski Bank Centralny już 10 września. Skupieniu uwagi na stronie makro sprzyja praktyczne zakończenie sezonu publikacji wyników kwartalnych na Wall Street, gdy kolejny będzie na radarze dopiero po przebiciu się rynków przez wrześniowe decyzje banków centralnych. W praktyce, warto oczekiwać kilku kolejnych sesji, które zdominuje gra w cieniu każdego raportu makro, który pozwoli szacować to, co w najbliższy czwartek wyśle na rynki Europejski Bank Centralny i 16 września amerykańska Rezerwa Federalna. Warto zakładać, iż dane będą generowały zmienność, która nie musi jednak przekładać się na coś więcej niż nerwowe konsolidacje. Po decyzjach EBC i Fed warto oczekiwać skokowych dostosowań, ale też nie tracić z pola uwagi faktu, iż oczekiwanie na sezon wyników za III kwartał będzie w dużej mierze stabilizatorem rynków przed naprawdę poważnymi reakcjami na coś, co i tak trudno będzie uznać za zaskoczenia. W istocie, wypowiedzi przedstawicieli Europejskiego Banku Centralnego powodują, iż zaskoczeniem będzie raczej brak podwyżki ceny kredytu w strefie euro, gdy w przypadku Rezerwy Federalnej każda decyzja jawi się jakoś zgodna z oczekiwania przez blisko połowę inwestorów.

Adam Stańczak
Analityk DM BOŚ 
Wydział Analiz Rynkowych
Dom Maklerski Banku Ochrony Środowiska S.A.